Je remercie très chaleureusement Aliza qui publie  mes poèmes dans "Mon cahier de brouillon." N'hésitez pas à faire un détour sur son site où vous trouverez des contes et des nouvelles, des mots qui jaillissent du coeur.

 

l’ampleur de la douleur révèle

……………...la dimension du manque……….

et le manque……………….la profondeur de l’amour

 

 

 

roulis…..

la lune …………dans la brume

les îles……..telles des navires ancrés au large

scintillantes de mille feux

s’allongent … dans une mer étale

masses sombres brodées de perles lumineuses

elles glissent dans un chuintement soyeux

 

Fêtes galantes sur les eaux

 

…………………Et mon amour…….

…………mer d’argent sous la lune……

……………………….infini……………….. 

 

l’air s’épaissit …….. devient…….. chaud……….collant

 

 

Andros……..dans l’aube

 

Koufonisia…….. Schinoussa…..

 

Cyclades

 

Je respire l’air que tu respires

Je bois l’eau qui étanche ta soif

J’effleure les pierres que tu caresses

J’y cherche l’empreinte de ta main

Je plonge dans les eaux d’azur où tu te baignes

 

 

J’entends ta respiration à travers les murs qui te protégent

 

ton sommeil me berce

et du temps indivisible où nous existons ensemble

sourdrent mes rêves

 

le vécu prend une densité de roc

il possède l’austérité …… la puissance ………et l’amour d’Andromaque

 

Assise de ma  mémoire

 

Η δύναμη του πόνου φανερώνει

...

το μέγεθος της έλλειψης και…………….

Η έλλειψη ………                    της αγάπης……

 

...

 

 

 

Το φεγγάρι…………… θολό μες την καταχνιά
Τα νησιά….. φωτισμένα καράβια σταματημένα……μεσ’ την μέση του πελάγου
Η αγάπη μου…….ασημένια θάλασσα μεσ’ το φως του φεγγαριού

…….Απέραντη……

κατάστρωμα - νύχτα –αέρας – ουρανός γεμάτος αστέρια
σκοτεινούς όγκους κεντημένους με χάντρες που λαμπιρίζουν
φωτάκια που γλιστράνε με μεταξένιο ψίθυρο
ο αέρας γίνεται πιο πηκτός – πιο ζεστός – κολλάει στο δέρμα

Η Άνδρος μες την αυγή

Κουφονήσια Σχινούσα Δονούσα

ΚΥΚΛΆΔΕΣ

;

;

;

;

;

 

 

Αναπνέω τον αέρα που ανάπνεες
Πίνω το νερό που πίνεις
Πατάω το χώμα που πατάς
Χαϊδεύω την πέτρα που χαϊδεύεις
Χάνομαι στα νερά που σε αγκαλιάζουν

Ακούω την ανάσα σου
πίσω από τους τοίχους που σε φυλάνε ………
ο ύπνος σου με νανουρίζει
και από το χρόνο το αδιαίρετο που υπάρχουμε μαζί
Ρέουν τα όνειρα μου

Η μνήμη αποκτάει μια βαρύτητα………..την αυστηρότητα

 
την επιβλητικότητα …. της Α...........

Την δύναμη της …. την αγάπη της

;

Marie-Hélène © MaHS-